نقشه برداری هوایی

نقشه برداری هوایی به معنای تعیین مختصات نقاط در 3بعد می باشد که در نقشه های زمینی معمولا از وسایلی مانند توتال استیشن‌ها، جی‌پی‌اس های ایستگاهی و… استفاده می شود اما این روشها به دلیل بهینه نبودن و صرف هزینه و وقت زیاد و هم چنین دسترسی نداشتن به مناطق صعب العبور و یا مکانهای شهری با تراکم بالا با روشهای جدیدی جایگزین شده اند .
نقشه های هوایی توسط ماهواره ها و هواپیماها و عمود پروازها گرفته می شوند اما عمود پروازها به دلیل توانایی پرواز در ارتفاع پایین و قرار گرفتن در تراز پایین تر از ابرها در روزهای بارانی به مراتب دقیق تر می باشد و میتواند بدون داشتن سکوی پرواز(برخلاف هواپیما) و حمل و نقل راحت تر و سریعتر، حتی در مکانهایی مانند معادن، دامنه های ناپایدار که برای ارسال نیروی زمینی بسیار خطرناک می باشند، شروع به پرواز و انجام عملیات شود.
نقشه برداری هوایی بوسیله یک دوربین عکس‌برداری هوایی که به طرف زمین در هواپیما نصب می‌شود، صورت می‌گیرد. نوع دوربین، مسیر خطوط پرواز و ارتفاع پرواز طوری طراحی و برنامه‌ریزی می‌گردند که عکس مورد نظر بدست آید. سپس دوربین بطور اتوماتیک در فواصل معین عکس‌برداری می‌کند. در حاشیه عکس، شماره عکس و شماره حلقه فیلم و فاصله کانونی عدسی دوربین، ارتفاع پرواز و مقیاس تقریبی عکس و تاریخ عکس‌برداری و زاویه محور نوری دوربین با خط قائم بر زمین چاپ می‌گردد.